Monday, February 24, 2003

امروز به يک تجربه ی دست نيافتنی دست پيدا کردم! صبح که داشتم ميرفتم مدرسه، گفتم از راه ميانبر برم که زودتر برسم! يعنی به جای اينکه مثل آدم از پياده رو برم، از روی تپه برم پايين! (تعجب نکنين! اينجا دشت نيست ولی تپه داره!) بعد شروع کردم به پايين رفتن از سرازيری! به پايين تپه که رسيدم يهو... تالاپ!! تا کمر رفتم تو برف!! نميدونين چقدر احساس خوبی بود!! در عين حال خيلی وحشتناک بود چون اصلا نمی تونستم از جام تکون بخورم! چون پام رو نمی تونستم بيارم بيرون! وقتی هم که با هزار زحمت مياوردمش بيرون وقتی ميخواستم قدم بردارم باز تا کمر ميرفتم توی برف!! احتمالا ماشين هايی که از جلوم رد ميشدن فکر ميکردن ديوونه م! بالاخره بعد از 5 دقيقه تلاش بی حاصل دوباره مجبور شدم که از تپه برم بالا و از پياده رو برم!!
حالا مسخره م نکنين، ولی من از بچگی يکی از آرزوهام اين بود که تا کمر توی برف رفتن رو تجربه کنم!
!Mission Accomplished